photography | Kruger Eden Lodge

Game Drive en Fotografie Deel II (motiewe en metodes)

bdu — Tue, 28 Nov 2023 04:22:41 +0000

Deel II: Wat en hoe om te fotografeer?

Onthou: Stel “P” is nie vir “Professioneel” nie!

In beginsel kan jy enigiets fotografeer wat vir jou interessant lyk. Diere, landskappe, individuele bome of plante. Sommige versamel ook die gewone verdagtes, soos die Groot 5. Foto’s waarin mense saam met die diere op die foto is, is ook gewild en vang so die nabyheid en atmosfeer vas.

Daar is natuurlik ‘n verskil tussen om ‘n olifant en ‘n skoenlapper te fotografeer. Daarom sal ‘n aparte nuusartikel vir makrofotografie wees. Die kamerastelsel is nie so deurslaggewend nie, maar eerder die regte keuse van lense. Hier is ‘n paar aanbevelings vir die keuse van die regte lens:

Insekte: makrolense ca. 100 tot 150 mm
Klein voëls: vaste brandpunte ongeveer. 500-600 mm
Dinamiese situasies: vinnige zoemlense met brandpunte van 70-300 mm
Medium diere: zoemlense ongeveer 70-200 mm
Groot diere : zoemlense ongeveer. 20-100 mm
Landskappe: groothoek-zoemlense ongeveer. 15-80 mm

Trouens, ‘n mens is op een of ander manier beperk tot ‘n wildrit. Wanneer diere gefotografeer word, probeer mens dikwels om vanuit ‘n spesiale of ongewone perspektief te fotografeer. Maar die perspektief is hier duidelik. Jy sit óf in die kar óf in die oop safari voertuig. Afhangende van waar die dier is, kan jy dit van voor, bo of onder afneem en van presies die afstand wat die dier tot by die pad het, want afklim of veldry is in die Krugerwildtuin verbode. Dit is egter nie ‘n nadeel nie, want dit geld vir alle fotograwe ewe veel, en zoomlense is ook buigsaam.

Benewens strukturele en materiaal verskille, is daar in wese 3 faktore wat ‘n sterk invloed het op die hoeveelheid lig wat uiteindelik die sensor bereik:

II.1. ISO (of ASA)
Dui die sensitiwiteit van die sensor vir lig aan. Alhoewel dit eintlik ‘n hardeware-eienskap van film in die filmdae was, is dit nou bloot ‘n verstek vir beeldverwerking. Hoër ISO-getalle maak fotografie met minder lig moontlik, maar dit word dikwels gekoop ten koste van kwaliteitverliese, veral beeldgeraas. Dit beteken nie dat daar geen verskille in die ligsensitiwiteit van die sensors is nie. Inteendeel, dit is eintlik nogal betekenisvol. In teenstelling met film is hierdie sensitiwiteit egter nie vooraf op ‘n spesifieke waarde ingestel nie, maar het die effek dat jy met ‘n hoër sensitiwiteit van die sensor met minder kwaliteitsverlies met minder lig oor die weg kan kom.

II.2. Diafragma
Die diafragmawaarde dui aan hoeveel die diafragma gesluit is. Die maksimum diafragma is feitlik geen diafragma nie, die minimum diafragma beteken dat die diafragma tot die maksimum gesluit is. In dierefotografie is die hoofrede waarom jy die diafragma toemaak omdat dit die diepte van veld vergroot. Diepte van veld beteken die area wat in skerp fokus langs die beeld-as is. Eerstens is daar die fokuspunt, wat jy self of die kamera outomaties instel. Hoe verder voor en agter hierdie punt dit in fokus is, hoe groter is die diepte van veld. Mens moet egter nie oordryf nie, want diafragmawaardes bo die optimum (gewoonlik rondom diafragma 8 tot 11) lei tot diffraksievervaging.

II.3. blootstellingstyd
Die blootstellingstyd is die tyd wat die lig (wat vir een beeld gebruik word) op die sensor val. Hoe korter die blootstellingstyd, hoe meer staties word die voorwerp afgebeeld. Lang blootstellingstye lei tot vaag beelde of spore van beweging, wat soms wenslik is, bv. met lopende water. Op ‘n wildrit gebruik jy dalk gereeld blootstellingstye van 1/250 tot 1/500, aangesien jy nie ‘n driepoot kan gebruik nie en ander mense beweeg in die motor. Wanneer dit by enige beweging op die toneel kom, sal jy dalk iets van 1/1 000 sek tot 1/2 000 sek nodig hê.

Al 3 faktore hierbo genoem beïnvloed mekaar op ‘n antagonistiese wyse en moet verskillend gestel word vir elke motief en elke situasie. Trouens, die keuse van die beste kompromie vir elke foto is ‘n kuns. ’n Wildsituasie waar jy die vryheid het om al 3 faktore handmatig op die optimum te stel, is skaars. Om af te stop vir meer velddiepte kan vergoed word met byvoorbeeld ‘n hoër ISO en langer beligtingstyd, maar dan het jy meer beeldgeraas en moontlik vervaging. Jy kan vinnige bewegings vries met ’n baie kort blootstellingstyd, maar dan moet jy daarvoor vergoed met ’n oop diafragma en ’n hoër ISO-nommer, met die nadele hierbo genoem. Hier is ‘n paar voorstelle (sterk afhangend van die kamerastelsel en die situasie). Die meeste hiervan kan ook vinnig gekies word via voorafinstellings of funksieknoppies/wiele:

Vinnige motiewe (kamera vrylik beweegbaar):
Diafragma: oop
Blootstellingstyd: minder as 1/1 000 sekonde
ISO: Outo

Stil onderwerpe met maksimum skerpte (kamerabestendig):
Diafragma: gestop 3-5 haltes
Beligtingstyd: Outo
ISO: 200 tot 400

Makro-skote met die hand:
Diafragma: 8-11
Blootstellingstyd: maks. 1/200 (+ flitse)
ISO: 200 tot 400

The post Game Drive en Fotografie Deel II (motiewe en metodes) first appeared on Kruger Eden Lodge.

Wat dwaal rondom Kruger Eden Lodge?

bdu — Tue, 28 Nov 2023 04:15:13 +0000

Watter diere kan jy sien sonder om eers Kruger Eden Lodge te verlaat?

Teoreties sou jy nie nodig gehad het om na die Krugerwildtuin te gaan nie en jy kon steeds byna al die spesies sien wat daar woon. Jy kan maar in ons lodge bly en baie sien. Jy kan ook van hier af langs die heining na Krugerpark stap, selfs met ‘n kans om die Groot 5 te sien. Ons beveel dus aan om nog ‘n paar dae te beplan en nie net van safari na safari te jaag nie. Dit is dus die moeite werd om die dag op jou eie terras of in die jacuzzi te ontspan en die 24-uur-wildvertoning van daar af te geniet.

Hierdie is ‘n baie onvolledige lys spesies wat gereeld direk in die lodge gesien kan word. Natuurlik is daar geen waarborg nie. Maar hoe meer tyd jy spandeer, hoe meer sien jy. Die natuurervaring is selfs meer intens en ontspanne as in die motor, veral omdat sommige diere ook baie naby kom. Wanneer ‘n magtige koedoebok ‘n bos net 2-3 m van jou af met sy yslike horings verskeur, kan dit meer indrukwekkend wees as om ‘n leeu 100 m verder in die gras te sien lê en slaap. Voeding of aanraking is natuurlik streng verbode!

Soogdiere:
Blouwildebees
Zebra
Bosbok
Koedoe
Vlakvark
Rooibok
Duiker
Gestreepte mongoose
Bobbejaan
Vervet aap
Vrugtevlermuis
Lesser Galago (Small Bushbaby)
Groter Galago (dikstertbosbaba)
Sivet kat
Gene kat

Voëls:
Volstruis
Paradys vlieëvanger
Afrikaanse Visarend
Hadeda Ibis
Grey Lourie (Go Away Bird)
Perskuif Turaco
Nightjars
Natal Spurfowls
Tarentaal met helm
Rooiborskoekoek (Piet My Vrou)
Afrikaanse Strooiuil
Verreaux se Arenduil
Bruinkappie Kingfisher
Trompetter Hornbill
Gekroonde neushoringvoël
Suidelike Geelbekneushoringvoël
Barbet met swart kraag
Swartkop Oriole
Donkerdop Bulbul
Witbruin Robin-klets
Crombecs
Suikerbekkies

The post Wat dwaal rondom Kruger Eden Lodge? first appeared on Kruger Eden Lodge.

Stap die Kruger

bdu — Tue, 28 Nov 2023 04:11:05 +0000

Hoe en waar om wettig en veilig in die Krugerwildtuin rond te loop

Vir regte Krugerwildtuin-aanhangers en stoere natuurliefhebbers is daar kwalik iets meer opwindend as om in die Krugerwildtuin te stap. Boonop is dit vermoeiend om lank in die kar te sit en smag jy na bietjie oefening.

Aanvanklik lyk dit nie na ‘n goeie idee nie. Vanuit die motor kan jy honderde gevaarlike diere soos krokodille, olifante, seekoeie, leeus, luiperds, buffels, renosters, wildehonde, hiënas en giftige slange in ’n ondenkbare digtheid sien. Jy mag dalk dink dat jy skaars ‘n paar treë ver kan kom. Die dierebewoners van die Krugerwildtuin moet natuurlik ook op een of ander manier oorleef. Hulle is egter gewoonlik vinniger en/of kan sien, hoor, ruik beter, het beter reflekse en/of beter kamoefleer of het natuurlike beskerming soos pantsering of wapens.

Ons voorouers moes egter ook loop, maar het ‘n duur prys daarvoor betaal. Vandag nog wil of moet sommige mense deur die Krugerwildtuin stap. Daar is byvoorbeeld die veldwagters wat dit dag in en dag uit doen. Maar hulle is altyd in pare, het baie ondervinding, is gewapen en ongelukkig ook baie bedreig.

As jy as toeris in die park wil stap, kan jy dit net doen met ‘n professionele en gewapende begeleiding op vaste roetes. Jy kan ‘n aantal interessante aanbiedinge op die internet vind. Professionele stapsafari’s moet dus nie verder hier oorweeg word nie. Trouens, daar is ook ander veilige maniere om uit die motor te klim en vrylik rond te beweeg. Of dit nou vir verkenning, vir ontspanning en beweging of bloot vir die gevoel van vryheid is. Ons konsentreer meer op die suide, want dit is maklik bereikbaar vanaf die Kruger Eden Lodge.

Waarneming skuilplekke
Daar is ‘n paar velle wat deur die park versprei is. Byvoorbeeld die Gardenia Hide op die S119 of die skuilplek by Lake Panic naby die H11. Dit is geposisioneer op strategies gunstige liggings soos riviere, reservoirs, modderpoele, ens. Hier is altyd die moontlikheid om af te klim, ‘n paar treë te stap en diere direk en sonder ‘n heining of motordeure waar te neem of te fotografeer.

Piekniekplekke
Die openbare piekniekareas soos Nkulu op die H4-1 of Afsal op die H3 is nie omhein nie. Jy kan vrylik daar beweeg en ook ‘n paar honderd meter stap. Baie diere besoek hierdie piekniekplekke, want soms val iets af. Hier is dikwels goeie geleenthede vir foto’s.

Brûe
Jy kan afklim op hoë brûe wat reeds binne die park maar voor die toegangshekke is, soos Malelane-hek of Krugerhek . Maar nie op plat brûe, soos Krokodilbrug nie. Op brûe agter die hekke word afklim oor die algemeen nie toegelaat nie. Maar daar is ‘n paar uitsonderings, veral verder noord, waar tekens dit toelaat. Geel strepe beperk die veilige area, maar jy moet altyd naby die voertuig bly.

Bekyk punte
By sommige uitsigpunte, soos die Stevenson-Hamilton-monument op die S22 of Granokop op die H1-1, kan jy die voertuig los en die area verken. Sommige tekens dui die grense van die gebiede aan. Hier is fantastiese uitsigte. Ook ideaal vir sommige gimnastiek.

Skukuza Gholfbaan
Die gholfbaan is direk in die Krugerwildtuin geleë en is nie omhein nie! Sommige foto’s wys dan ook hiënas, luiperds of wildehonde op die setperk. Nog ‘n hoogtepunt is ‘n afslag oor Lake Panic, waar seekoeie en krokodille lê. Balle wat daarin beland, is vir altyd verlore! Gaste wat nie speel nie is ook welkom, maar word nie op die veld toegelaat nie.

Halfmarathon
Een keer per jaar vind ‘n halfmarathon in die Krugerwildtuin plaas. Om daar te hardloop is ‘n droom vir elke langafstand-hardloper. Die plekke is egter beperk. Die hele roete is goed bewaak, maar die wedloop moet dikwels onderbreek word omdat leeus, wildehonde, olifante, ensovoorts dele van die roete vir hulself opeis.

Kampplekke
Die kampplekke is ‘n uitsondering en hoort nie regtig in hierdie lys nie, want hulle is omhein. Maar as gevolg van hul grootte merk jy dit nie regtig so op nie. Daar kan jy soms ‘n paar kilometer stap, dikwels met manjifieke uitsigte. Daar is ook restaurante, swembaddens, bioskope en winkels. In Berg en Dal kan jy ‘n uitsig oor ‘n reservoir en die Renoster-staproete kry.

Loop die heining
Om langs die heining in Marloth Park te stap is veral gewild. Die roete begin ‘n paar meter van ons lodge af. Hierdie roete is in beginsel ook nie in die park nie, maar dit lei etlike kilometers langs die Krokodilrivier en bied ‘n konstante uitsig oor die rivier en die Krugerwildtuin met alles daarin. Aan ons kant van die heining sien jy reeds baie behalwe die Groot 5 wat dit baie veiliger maak. Jy moet egter nie alleen stap nie, want die heining is nie regtig styf nie en selfs leeus maak dit soms deur. Maak asseblief van jouself af voordat jy begin stap.

The post Stap die Kruger first appeared on Kruger Eden Lodge.

Game Drive en Fotografie Deel I (Gear)

bdu — Tue, 28 Nov 2023 03:59:01 +0000

Deel I: Waarmee om te fotografeer?

Wat jy ook al hier lees, onthou asseblief altyd reël #1 van fotografie:

“Daar is geen onveranderlike reëls in fotografie nie!”

Wanneer dit by fotografie kom, is die eerste ding wat jy moet besluit waarvoor jy in die bui is:
1. Net ‘n prentjie vir jou eie herinnering
2. Iets wat jy net vir jou vriende en familie wil wys
3. Semi-professionele drukstukke of aanbiedings
4. Professionele beelde vir kompetisies of selfs verkope

Vir 1. en 2. enige beter slimfoon is dikwels voldoende. Trouens, jy kan deesdae baie slimfone sien wat beeldmateriaal in die Krugerwildtuin neem. Goed-gewoonte diere is die rede waarom dit selfs moontlik is. Dit beteken die diere in die Krugerwildtuin het oor ’n langer tydperk aan die voertuie gewoond geraak en hulle nie as vyande of prooi sien nie. Hierdie gewoonte kan ontwikkel omdat die diere nie slegte of smaaklike ervarings met die voertuie het nie. Dit laat jou toe om baie naby aan die diere te kom.

As jy ook foto’s in die openbaar wil uitdruk of wys, is slimfone gewoonlik nie genoeg nie. Dan begin ’n heel ander wêreld, met ’n verskeidenheid moontlikhede na gelang van begroting, fotografiese wêreldbeskouing en kwaliteitstandaarde.

Om jouself vinnig te oriënteer, hier is my gevolgtrekking en my aanbeveling. U kan dan die redes hiervoor in die teks hieronder lees:

Eenvoudige eise:
Slimfoon en/of superzoomkamera

Hoë eise:
1-2 Micro Four Thirds- of APS-C-kameras met 2 zoomlense (bv. 100-400 mm en 12-100 mm)

Professionele eise:
1 spieëllose volraamkamera met medium zoom (bv. 70-300 mm)
1 spieëllose volraamkamera met hoër resolusie en ‘n lang vaste brandpunt (bv. 400/500/600 mm)
1-2 bykomende verwisselbare lense (wye hoek/medium zoom of reiszoom)
Opsioneel: 1 volraamstelsel vir makro-opname (kamera, makrolens, flitse). Makrofotografie is slegs moontlik tot ‘n baie beperkte mate op die wildritte. Jy kan geskikte motiewe soos akkedisse, insekte of besonderhede in die lodge of tydens pouses neem.

As jy huiwer om meer gevorderde toerusting vir mybe net hierdie een vakansie te koop, kan jy ook huur.

As jy dieper in die tegniese see wil duik, lees net die volgende reëls.

I.1. Die regte sensorformaat
Dit is ‘n baie fundamentele besluit. Hoe kleiner ‘n sensor is, hoe laer is die potensiële resolusie en dus die moontlike grootte van die drukstukke. Maar die gewig is ook laer, veral die lense. Die diepte van veld, aan die ander kant, is groter, wat soms wenslik is, maar soms nie, en hantering is gewoonlik makliker. Die lys hieronder is nie volledig nie. Daar is ander formate. Trouens, baie fotograwe besit verskeie kameras met verskillende sensors op dieselfde tyd om voorbereid te wees vir baie verskillende situasies.

I.1.a. Een duim en kleiner
Hierdie sensors word gewoonlik in klein kompakte kameras geïnstalleer en is dikwels net voldoende vir kleinformaat-uitdrukke. Jy moet ook redelik naby aan die diere kom. Verwisselbare lense en groter brandpunte is nogal skaars, behalwe vir die superzoom-modelle, maar die kameras is baie lig en vinnig gereed vir gebruik. Die klein grootte beteken egter nie noodwendig dat die kameras goedkoop is nie. Slegs voorwaardelik geskik vir dierefotografie.

I.1.b. Micro Four Thirds (MFT)
Die naam dui die beeldverhouding van 4:3 aan. Hierdie kameras is reeds geskik vir mediumgrootte afdrukke en sommige word selfs professioneel gebruik. Die deurslaggewende voordeel is die lae gewig. Veral Panasonic en Olympus bied ‘n paar interessante stelsels met verwisselbare lense en lang brandpunte. Goed geskik vir dierefotografie, veral wanneer jy reis en stap, as geen groot beeldvergrotings of beeldafdelings beplan word nie.

I.1.c. APS-C
Dit is ‘n aspekverhouding van 3:2. Hierdie formaat was ook baie gewild in professionele gebruik. Intussen maak al hoe groter pixelgetalle egter die Micro 4/3-formaat baie interessant as ‘n ligte alternatief en die spieëllose volle formaat laat kliënte na die boonste punt migreer. As jy nie die begroting het om ‘n kleiner stelsel bykomend tot die volle formaat te gebruik nie, sal jy ‘n goeie kompromie hier vind. Baie goed geskik vir dierefotografie, veral as geen ander stelsels saamgeneem word nie.

I.1.d. volle raam
Hierdie formaat stem in wese ooreen met die voorheen bekende skyfie of 35 mm negatief met ongeveer. 24 x 36 mm. Solank jy absoluut ‘n spieël in die kamera nodig gehad het om dieselfde beeldgedeelte in die soeker te sien as wat jy gefotografeer het, was die kameras en lense nogal swaar. Dit het fundamenteel verander met die spieëllose stelsels. Daar is ook ‘n groot verskeidenheid gespesialiseerde kameras, bykomstighede en lense vir hierdie formaat. Dit is die domein van Canon, Nikon, Sony en ander, waarvan Sony die mees gevorderde stelsel het met sy alfa 1- en alfa 7-familiekameras. Uitstekend vir wildfotografie wanneer gewig en grootte nie ‘n probleem is nie.

I.1.e. medium formaat en groot formaat
Hierdie formate word hoofsaaklik deur spesialiste en in die ateljee gebruik omdat die tegnologie baie swaar en/of duur is. Dit word dus nie hier verder oorweeg nie.

I.2. Die toepaslike brandpuntsafstand
Die brandpuntsafstand dui in wese die vergroting aan. Hoe groter die brandpunt, hoe groter word die oorspronklike op die sensor afgebeeld. As gevolg hiervan blyk dit dat die sensorgrootte van die kamera die brandpuntsafstande van die lense beïnvloed, aangesien die beelde verskillende hoeveelhede spasie op verskillende groottes sensors opneem met dieselfde vergroting. Hierdie effek word “crop” genoem. Byvoorbeeld, aangesien ‘n MFT-sensor net die helfte so groot is as ‘n volraam-sensor, is die oesfaktor 2,0. As jy dus ‘n motief vasvang om ‘n MFT-sensor met ‘n 400 mm-lens te vul, sal jy ‘n 800 mm-lens vir volle formaat nodig hê. Dit word dikwels gegee as ‘n rede om eerder APS-C of MFT te gebruik, maar dit is ‘n misverstand. Wanneer dieselfde brandpunt op verskillende sensors gebruik word, sal die beeldvoorwerp in beide gevalle presies dieselfde grootte hê. Met dieselfde pixeldigtheid op die sensor, sal die moontlike vergroting ook identies wees. Slegs diegene wat basies nie hul foto’s redigeer nie, sal ‘n voordeel hê, maar baie nadele. Die brandpunt word dus altyd gegee in verhouding tot ‘n volraamsensor. Prime-lense is geneig om beter resolusie te hê en zoomlense is meer buigsaam. Lense kan byvoorbeeld soos volg geklassifiseer word:

Wyehoek (brandpunt minder as 35 mm, bv. landskapskote)
Normale lense en ligte telefoto-lense (brandpuntafstand ongeveer 40-80 mm, bv. diereportrette)
Telefotolense (brandpuntafstande meer as 80 mm, bv. dierebesonderhede/klein diertjies en foto’s van ‘n langer afstand)

As jy gedetailleerde foto’s van diere wil neem of ook diere wil afneem wat verder weg is, kan jy nie lense met ‘n brandpunt van min. 300 mm of meer. Indien nodig, kan teleomsetters ook gebruik word, wat die brandpuntsafstand meestal met faktore tussen 1,4 en 2,0 verhoog. Dit beïnvloed egter die ligintensiteit en die beeldkwaliteit.

I.3. Maksimum lensopening
Die term is ietwat verwarrend, veral aangesien die maksimum lensopening identies is aan die minimum f-getal. Dit beteken hoe kleiner die f-nommer wat op die lens gespesifiseer of gestel is, hoe meer lig kan deur die lens na die sensor kom. Die maksimum lensopening dui dus primêr aan hoe vinnig die lens is. Hoe vinniger ‘n lens is, hoe meer geskik is dit vir lae lig en hoe meer speling is daar in terme van blootstellingstyd en die ligsensitiwiteit van die sensor. Maksimum diafragma van 2,8 is egter baie wenslik vir alle medium en langer lense. Maar hoe groter die maksimum lensopening, hoe groter is die deursnee van die voorste lens en dus die totale gewig. Daar is ‘n 2,8 / 200-500 mm Zoom van Sigma wat meer as 15 kg by jou bagasie voeg!

The post Game Drive en Fotografie Deel I (Gear) first appeared on Kruger Eden Lodge.